1 సెప్టెం, 2014

ఇక ఎప్పటికీ తీరని కోరిక

బాపు రమణ
ఈ ద్వయమంటే చెప్పలేని భక్తి నాకు చిన్నప్పటినించీ..
ఆ గీతలు ఆ రాతలు రోజుకీ ఒక్కసారైన గుర్తురాక మానవు. 
తెలుగుని వెలిగించడానికి వీళ్ళున్నారనే ధీమా..   
వారు గోదావరి వారు అయినందు వల్ల అందరికీ "మా బాపు మా రమణ" అని చెప్పుకోవడంలో ఒక రకమైన గర్వం.
వాళ్ళను చూడలని నాకు చెల్లికి చిరకాల వాంఛ..ఎవరైనా చూసొచ్చారంటే అసూయానూ..       
నా పెళ్ళి శుభలేఖ రాయించుకోవలని అనుకున్నా కుదరలేదు..
చెల్లిది రాయిద్దామంటే...రమణ లేని బాపుని ఎలా చూస్తాం అని అంది చెల్లి..   
ఇక ఎప్పటికీ తీరని కోరికగానే అది ఉండిపోయింది.. 
నా కోరిక తీరలేదు గానీ
బాపు రమణ ఒక్కటయ్యరు అని ఒక ఓదార్పు.
ఇంతకుమించి మాటలు రావట్లేదు..

5 వ్యాఖ్యలు:

స్పందించి మీరు చెప్పే ఒక్క ముక్క..నా ఇంకో టపాకు ప్రేరణ..
పొగిడినా సరే..సద్విమర్శించినా సరే..:))